Jean-Baptiste Sandoz was te gast bij Choiseul Souveraineté en woonde de discussies over kernenergie en geothermie bij. Hij nam niet deel aan de rondetafelgesprekken, maar volgde de debatten en discussies tussen beleidsmakers en industriëlen aandachtig.
Hoewel zijn aanwezigheid sommige deelnemers aanvankelijk verraste, bracht hij al snel een essentiële kwestie aan het licht die te vaak buiten beschouwing wordt gelaten in debatten: kunnen we echt spreken van energiesoevereiniteit zonder ons materiaal- en energieverbruik in vraag te stellen?

Een rondetafelgesprek gericht op productie... maar onvolledig

Aan de rondetafelconferentie namen belangrijke figuren uit de Franse energie- en industriebeleidssector deel:
Pierre Brossollet (Arverne Group), Sophie Mourlon (Ministerie van Energietransitie), Catherine Lagneau (BRGM) en Valérie Faudon (Sfen).

De discussies brachten twee structurerende pijlers naar voren:

• kernenergie, garant voor nationale stabiliteit en energieonafhankelijkheid,
• Geothermie, een territoriale oplossing om lokale warmtenetten te beveiligen.

Een solide diagnose. Maar onvolledig.

De vraag die de discussie deed kantelen

Tijdens een informeel gesprek, in de marge van de rondetafelconferentie, wordt Jean-Baptiste Sandoz een vraag gesteld:

"Waarom is een expert in circulaire economie geïnteresseerd in energieonafhankelijkheid?"

Het antwoord maakt indruk.

"Er wordt veel gesproken over de productiemix. Soevereiniteit houdt ook in dat de vraag wordt verminderd. Elke ton gerecycled materiaal betekent primaire energie die niet wordt verbruikt."

Een stilte. Dan een openbaring.

De circulaire economie, een vergeten hefboom voor energieonafhankelijkheid

Het verminderen van de energieafhankelijkheid betekent niet alleen anders produceren.
Het betekent ook minder, beter en langer produceren.

• Recyclen, repareren, hergebruiken: het zijn allemaal manieren om de druk op de energie-infrastructuur te verminderen.
• Een circulaire industrie verbruikt minder energie dan een extractieve industrie.
• Een materiaal dat al in omloop is, hoeft niet meer te worden gewonnen, verwerkt of vervoerd.

Energieonafhankelijkheid kan dus niet los worden gezien van onafhankelijkheid op het gebied van grondstoffen.

Naar een drieledige strategie: energie, territoria en circulariteit

Het beeld dat zich aftekent is duidelijk en structurerend:

• Kernenergie als nationale basis voor stabiliteit.
• Geothermie als instrument voor territoriale veerkracht.
• De circulaire economie als hefboom voor industriële en energetische soberheid.

Als je deze drie dimensies apart bekijkt, maak je het hele systeem kwetsbaar.
Als je ze samen bekijkt, kun je juist een samenhangende, duurzame en economisch haalbare strategie ontwikkelen.

Company Project: inspelen op de vraag, niet alleen op het aanbod

Het is precies op deze schakel dat Company Project zich richt.
Door afval om te zetten in grondstoffen, lokale ketens te structureren en circulaire herindustrialisatie te stimuleren, draagt het bedrijf bij aan een vermindering van het totale verbruik van energie en grondstoffen.

Een pragmatische aanpak, verankerd in de regio's, in overeenstemming met de Europese doelstellingen van het Klimaatpact, waarvan Jean-Baptiste Sandoz ambassadeur is.

De toekomst anders benaderen

Energieonafhankelijkheid wordt niet alleen bereikt in centrales of ondergronds.
Ze wordt ook opgebouwd in fabrieken, regio's, waardeketens en industriële keuzes.

Nadenken over energie zonder na te denken over materie is een strategische fout.
De toekomst speelt zich af op het raakvlak van beide.